Deze vraag hoor ik regelmatig. Men is benieuwd welke leuke bestemming ik misschien alweer heb gekozen. Echter is het antwoord op dit moment: ik weet het nog niet. Ik weet nog niet wanneer ik in 2012 vakantie heb, ik weet nog niet wat voor soort reis ik zou willen maken, en ook niet waar naartoe in de wereld. Dichtbij, met de auto door Frankrijk of vliegen naar Schotland? Of ver weg, relaxen op Hawaii of naar een Boeddhistisch klooster in India? Alles is mogelijk, keuzevrijheid. De tijd zal het leren.

 

Mini-reisjes staan al wel op de planning, winterwandelen in Duitsland en ontspannen op één van de Waddeneilanden.

 

In het dagelijks leven ben ik met een nieuw soort reis bezig, door de wereld van het ondernemerschap. De droom van een eigen praktijk wordt stap voor stap werkelijkheid. Meer hierover kun je vinden op mijn website lavida.punt.nl.

 

Een belangrijk onderdeel van mijn praktijk is de verkoop van sieraden. Het zijn magneetsieraden van Energetix (www.energetix.tv), die een positieve invloed kunnen hebben op de gezondheid. Zelf heb ik er heel goede ervaringen mee, en dat wil ik graag delen met anderen. Ik ga naar mensen thuis om hierover uitleg te geven, en ik volg verschillende trainingen om er meer over te leren. Het bedrijf is gevestigd in Duitsland, dus werkgerelateerde tripjes over de grens horen er nu ook bij. Zo ontdek ik nieuwe plekken in eigen land, en kom ik ook in contact met andere collega's uit heel Europa. Er zijn regelmatig wedstrijden waarbij je een reis naar het buitenland kunt winnen, dus daar ga ik me voor inzetten!

 

Een andere manier om met reizen bezig te blijven is door reizigers bij me thuis te verwelkomen. Via www.couchsurfing.org heb ik in 2011 regelmatig gasten gehad. Zij vonden mijn profiel toen ze op zoek waren naar een slaapplek in Nederland, en ik heb ze mijn logeerkamer aangeboden. Zo heb ik kennis gemaakt met hele fijne mensen uit België, Duitsland, New York en Rusland. Het is een aanrader om deze website te gebruiken als je graag in contact komt met mensen van over de hele wereld.

Als je een tijdje gaat reizen, is een goede voorbereiding het halve werk. Na 10 jaar ervaring heb ik zo m'n eigen manier om een nieuwe reis voor te bereiden. Als je voor 't eerst gaat, weet je nog niet wat je kunt verwachten. Het hele internet staat vol met tips en trucs. Hier vind je een aantal van mijn persoonlijke adviezen als je van plan bent te gaan backpacken.

 

Een verre reis begint meestal met een vliegticket. Ik gebruik o.a. skyscanner.nl, vliegtarieven.nl, cheaptickets.com, kilroytravels.nl, tnfsh.nl om vluchten en prijzen te zoeken. Als ik flexibel ben kijk ik ook naar vluchten vanaf Dusseldorf, Brussel, Londen, Parijs, Frankfurt, of zelfs verder. In combinatie met lowcostairlines.nl of airasia.com is soms een goedkope vlucht te vinden.

Trein, bus, boot, ferry, taxi, tuktuk, fietsriksja, dalladalla, elk land heeft zo z'n eigen vervoersysteem. In een reisgids of bij je hotel is altijd informatie te krijgen over hoe je het beste van A naar B kunt komen, hoe je op een bus- of treinstation komt, wat gangbare prijzen zijn voor taxi of tuktuk. De bus of trein is meestal het goedkoopst.

 

E-mail: In de hele wereld is internet steeds meer in opmars. In hotels, internetcafés, op vliegvelden, overal zijn computers te vinden waarvan je gebruik kunt maken. Ook Wifi is in opmars, handig als je een eigen apparaat bij je hebt.

Bellen: Ik gebruik bijna altijd Skype als ik naar huis wil bellen. Contact met een ander die online is op Skype kost niets. Na opwaarderen kan ik overal vandaan voor zo'n 2 cent per minuut naar een vaste telefoon in NL bellen. Er zijn ook andere aanbieders voor internetbellen, maar ik heb alleen ervaring met Skype, en vaak gemerkt dat dit was geïnstalleerd op computers.

Als je lange tijd in 1 land bent kan het handig zijn een lokale simkaart te kopen en deze opwaarderen. Neem dan een mobiel mee die simlock vrij is, of koop er eentje ter plaatse. Handig om bereikbaar te zijn.

 

Ga op tijd naar huisarts of GGD om te vragen welke vaccinaties of antimalariamiddelen je nodig hebt. Regel ook een goede reisverzekering. Ik heb veel backpackers ontmoet die geen reisverzekering hebben omdat ze die te duur of onnodig vinden (kost ook behoorlijk wat in sommige landen). Voor mij is het een vereiste voor vertrek. Ik heb verschillende keren een dokter of ziekenhuis moeten bezoeken, en dat loopt aardig in de papieren als je het zelf moet betalen. Stel dàt je ergens op een berg loopt, je enkel breekt en er moet een traumaheli komen om je eraf te halen... toch prettig als je daarvoor verzekerd bent.

 

Veel backpackers willen zo lang mogelijk van huis voor zo weinig mogelijk geld. Low-budget reizen. Bekijk van elk land waar je naartoe wilt wat het benodigde budget is voor jouw manier van reizen. Op reisfora kun je hierover ervaringen van andere reizigers vinden. Dit wordt vaak aangegeven in een budget per dag, of per maand. En kan ook opgedeeld worden in wat je kwijt zult zijn aan slapen, eten, vervoer of leuke dingen doen. Bedenk goed wat je eigen eisen zijn. Neem je genoegen met een matras in een hok, of wil je graag een gezellige kamer met een eigen toilet? Eet je op de markt en van de straat, of ga je naar een restaurant? Leef je op water en thee, of heb je graag een biertje? Met de benenwagen en hobbelen in bussen, of ga je voor taxi's en een binnenlandse vlucht?

 

Stel je budget vast, maar zorg dat je extra geld achter de hand hebt. Voor noodgevallen of bij positieve verrassingen. Want stel dat je op een Thais eiland plotseling besluit je duikbrevet te gaan halen? Of dat je in Tanzania met een luchtballon over de Serengeti wilt. Of dat je in het zuiden van Argentinië staat en de laatste plaats op een boot naar Antarctica kan nemen. Dat gaat je dagbudget te boven, maar het is handig als je op dat moment niet vanwege de financiën moet afhaken.

 

Ik heb reizigers ontmoet die zo'n laag reisbudget hadden dat ze weken lang leefden op stokbrood en water, en zich geen taxi-ritje van een euro konden permitteren. Ze hadden voor vertrek een verkeerde inschatting gemaakt, en moesten de tijd uitzitten tot de vlucht naar huis. Geen pretje.

 

Het is voor backpackers vaak een sport om een zo goedkoop mogelijk hotel te vinden en zo veel mogelijk af te dingen. Tot op het pijnlijke en beschamende af. Het alleronderste uit de kan halen, en dan nog niet tevreden zijn. Dat is geen win-win-situatie. Afdingen is op veel plaatsen normaal, en onderhandelen of een kamerprijs mag. Maar weglopen om 10 cent meer of minder is overdreven

 

Het gebeurt echt, ik moet toegeven dat ik zelf ook kamers heb geweigerd omdat ik 2 euro moest betalen voor een nacht, terwijl het bij de buren voor 1,90 kon. Ik was teveel gefocust op zo goedkoop mogelijk, en verloor uit het oog dat de hoteleigenaar ook gewoon zijn brood wil verdienen.

 

Afdingen is nog steeds niet mijn sterkste kant, en ik heb inmiddels wel geleerd dat er geen wereldramp gebeurt als ik niet de aller-aller-laagste prijs eruit kan halen. Het lijkt heel erg als je 5 euro voor een taxi betaald, en je kamergenootje deed voor 4 euro dezelfde route, maar er zijn erger dingen. Het gevoel van afgezet worden is niet leuk, zeker omdat je vaak gewoon niet weet wat een normale prijs is, en je wéét dat de verkoper dat wel weet, en die wéét dat jij het niet weet.

Ik ben er door de jaren heel veel relaxter in geworden, ga geen eeuwigheid meer onderhandelen en ook niet steeds weglopen. Maar bepaal gewoon snel of ik akkoord ga met de prijs of ergens anders naartoe ga. Zeker in goedkope landen denk ik bij mezelf: Als ik thuis ben een keertje minder uit eten gaan, en ik kan 6 van zulke taxiritjes nemen zonder te moeilijk te doen over de prijs, en heb nog een leuk gesprek met de chauffeur ook omdat we geen ruzie hebben gemaakt.

 

Geld uit de muur halen kan in een groot deel van de wereld met je eigen bankpas. Vaak zelfs zonder extra kosten voor een opname. Maar vergis je niet, het kan niet overal. Er zijn landen waar de pinautomaat nog geen intrede heeft gedaan, of waar je er alleen eentje vindt in de hoofdstad.

Ik heb altijd een creditcard bij me. Voor het geval er iets mis is met de pinpas, of om een vlucht, hotelkamer of autohuur te regelen.

Van huis neem ik altijd contant briefgeld in euro's mee, om in een noodgeval te kunnen wisselen. Zo'n 100 euro in 50, 20 en 10. Soms zijn dollars ook handig.

Ik heb verschillende portemoneetjes en verstopplekken in mijn backpack, zodat het geld verspreid zit. Pinpas en wat klein lokaal geld in een portemoneetje om dagelijkse dingen te betalen. Nooit met grote coupures zwaaien. Ze weten toch wel dat je geld hebt, maar het is beter als niet gezien wordt waar het zit.

 

Ik heb een moneybelt (plat heuptasje) waar paspoort, pasjes en contant geld in zitten. Afhankelijk van hoe veilig ik het vind heb ik die de hele dag om, of zit gewoon in m'n tas. Handig omdat het onder je kleding zit en is moeilijk van je af te nemen.

 

18 was ik, een dapper meisje met een grote rugzak en een enkeltje Parijs. Vier maanden stage in het vooruitzicht. Reuze spannend, maar ik wilde het ècht en stortte me er helemaal in. Het werd een fantastische tijd die niet mocht eindigen.

 

Maar dat deed het toch, zoals altijd alles een einde heeft. Ik kon echter niet voorspellen dat het begin van een reisleven was gemaakt.

 

Pas 20 was ik, toen ik voor een afstudeerproject drie maanden naar Afrika kon gaan. Jong en onervaren, maar nieuwsgierig en enthousiast om die onbekende wereld tegemoet te treden. Wàt een bijzondere ervaringen heb ik daar beleefd, wonen in een ontwikkelingsland gaf me een nieuwe kijk op de wereld.

 

Dit smaakte naar meer. Ik was zo benieuwd naar de olifanten in Azië. Vraag me niet waarom. Daarom moest het Sri Lanka worden, waar een olifantenweeshuis is. Maar ik durfde niet zo goed alleen. Ging daarom met een single-reis, 2 weekjes. Het kost even wat, maar alles is georganiseerd en met een beetje geluk leuke mensen in de groep. Wederom, een pràchtige reis. Terwijl we met de groep in een luxe resort aan het strand verbleven, ontmoette ik een jongen uit Zwitserland, Gabriël. Hij zat op zijn rugzak naar de zee te staren toen ik voorbij slenterde, en we raakten aan de praat. Of hij hier alleen was. Waar hij slaapt. En hoe dan in de volgende stad komt. Onder de indruk van zijn backpack-verhalen. Heb hem na vertrek nooit meer gesproken, maar deze engel Gabriël was mijn inspiratiebron. Als hij 't kan, kan ik het ook. Al in het vliegtuig naar huis kwamen plannen voor de volgende trip: 3 weken in mijn eentje backpacken in Thailand. Want ik had gehoord dat Thailand heel veilig is voor een meisje alleen, en goedkoop, en Azië had ik erg leuk gevonden.

 

Ook die Thailand-trip smaakte naar meer. Ik voelde me 3 weken als in een paradijs. Al in het vliegtuig naar huis kwamen plannen voor de volgende trip: terug naar Thailand, tijdsduur onbekend. Als ik 't 3 weken kan, kan ik het ook een jaar.

 

De jaren daarna kort samengevat: hard werken en veel sparen, baan opgezegd, inmiddels 23 jaren jong, 7 maanden door Azië reizen, nieuwe baan zoeken, hard werken, einde contracht, 5 maanden door Zuid-Amerika reizen, nieuwe baan zoeken, hard werken, ziek geworden dus tijdelijk stoppen met werken, weer 2 keer voor een paar maanden naar Azië, nieuwe baan gevonden, lekker werken, maar intussen blijft het kriebelen... In overleg met mijn baas heb ik 7 weken vakantie gekregen, waardoor ik alwéér een behoorlijk lange reis kan maken. Nu, in 2011.

 

Toen ik 18 was en naar Parijs vertrok, had ik niet kunnen voorzien dat ik in de 10 jaar daarna nog eens 7 keer voor een aantal maanden naar het buitenland zou vertrekken.

 

Zoals het ook onmogelijk is om nu te voorspellen hoe ik op mijn 38e zal terugkijken op de komende 10 jaar.

 

Men vraagt zich wel eens af hoe ik dit allemaal heb kunnen doen, financieel, en met banen en andere verplichtingen. Maar dit was nooit zo gepland, het is allemaal zo gelopen. In hart en ziel was er telkens het verlangen naar nieuwe avonturen, ontdekken van andere culturen en mensen onmoeten. Door telkens keuzes te maken heb ik dat verlangen kunnen volgen. Werk, woning, relatie, familie, niets heeft me tegengehouden om verre oorden te verkennen. Ik bleef en blijf zoeken naar mogelijkheden en balans om naar mijn reislust te kunnen luisteren. 

 

Nu kan ik terugkijken op prachtige jaren. Niet alleen op reis, want ook in Nederland zit ik helemaal op mijn plek en heb ik het erg goed. Voor mij vult het elkaar aan. Hebben de reizen me voor een groot deel gevormd tot wie ik nu ben. Is mijn blik op de wereld ontzettend verruimd. Ik ben dankbaar voor al die onvergetelijke -leuke, en ook wel eens moeilijke- ervaringen die ik mezelf heb gegeven. Elke reis is een nieuw cadeautje dat ik met alle plezier zal uitpakken.

 

 

Bestemmingen die wat mij betreft de komende jaren ook nog rood gekleurd mogen worden:

Mongolië - Nieuw Zeeland - Suriname - Mali - Bosnië - Canada - Marokko - Senegal - Griekenland